پایان نامه نورد یا کوهنورد

شباهت بسیار زیادی بین کوهنوردی و پایان نامه نویسی وجود دارد. کسی که وارد دوره تحصیلات تکمیلی می شود بسیار شبیه به یک کوهنورد است. همانطور که درمسیرزندگی خود حرکت می کنید؛ ناگهان خود را در برابر کوهی می بینید که برای رسیدن به هدف والای خود مجبور به پیمودن آن هستید. در ابتدا که چشمتان به کوه می افتد، مسیر بسیار آسان به نظر می رسد شروع  می کنید این مسیر را به پیمودن. چند قدمی که می پیمایید در می یابید که چقدر این مسیر سخت است. ناگهان ندایی در قلبتان می گوید که از مسیر سرباز زن و دیگر ادامه نده ، سخت است، تو از پسش برنمی آیی. تصمیم می گیری حرکت کنی مسیر سخت تر می شود. شرایط بدتر و مسیر بلندترو دشوارتر. در این بازه زمانی کوتاه علاوه بر اهداف بزرگ خود اکنون خود را با هدف کوچکتر مواجه می شوید و آن هم رسیدن به قله کوه و رسیدن به آن طرف است. (باید این را گفت که: شما قبل انجام این کار باید خود را مجهز به لباس و ابزار مناسب کنید اگر ابزار مخصوص این کار را نداشته باشید هرگز نخواهید توانست این مسیر را بپیمایید). مسیر رسیدن به این هدف مشخص است به این مسیر روش علمی تحقیق گویند. در این مسیر گاهی می لرزید، گاهی زمین می خورید، گاهی زخمی می شوید، در این لحظه متوجه می شوید که دستی به سمت شما دراز می شود و شما را از زمین بلند می کند آنان همان اساتید متخصص حوزه شما هستند که رهبری شما و گروه را بر عهده دارند و همواره مواظبند که کسی دچار مشکل نشود و اگر هم دچار مشکل شد، فورا به کمک وی می شتابند. یادتان باشد که آنها از ابتدای مسیر تا انتهای آن با شمایند. علاوه بر آنان در این مسیر افرادی هستند که با شما هم مسیر و هم مقصدند، اگر در طول مسیر حواستان به آنها باشد؛ زیباست. باید فاصله خود را با آنها رعایت کنید. لغرش شما یا لغرش آنها باعث می شود که شما را از مسیر خارج کند. گاهی اوقات نفستان بند می آید باید کمی بایستید و استراحت کنید و به قول معروف نفسی تازه کنید. ابتدا به قله نگاه کنید که چقدر مسیر پیش رو دارد و سپس به این بنگرید که چقدر مسیر سخت را پیموده اید تا دلگرمی لازم را برای پیمودن ادامه مسیر بیابید. بعد از مدتی درمی یابید که به قله رسیده اید و چقدر لذت بخش و باورنکردنی است، آنگاه است که در وجود خود احساس غرور می کنید که این من هستم که به قله (جایی که قبلا آرزویش را داشتم) رسیده ام. به مسیری که پیموده اید؛ نگاه کنید به مسیر و تمام سختی هایی که کشیده اید. البته این اتمام کار نیست باید دوباره به پایین قله بروید. این مسیر سرازیری است، باید با احتیاط حرکت کنید تا به پایین پرت نشوید. در انتهای مسیر افرادی هستند که منتظرتان هستند تا تحسینتان کنند. بنابراین ضروری است که ابتدا از خداوند به خاطر داشتن این نعمات و این پیروزی تشکر کرد و سپس از خانواده و اساتیدی که دلسوزانه در مسیر یاور شما بوده اند و همواره باعث دلگرمی شما بوده اند، تشکر و قدردانی نمود. (این پیروزی مبارک است)

نوشته شده توسط: سمیه آقائی